PerspectiefSync en delenOp al je apparaten4 min lezen

Op deze pagina
  1. De data bestaat. De intelligentie niet.
  2. Waarom dit het grootste probleem is
  3. Het probleem met ontgrendelen
  4. De ochtend als voorbeeld
  5. Wat het gat zou dichten

Je telefoon en je laptop weten niets over je. Dat is het grootste probleem van persoonlijke computers.

Dit is de absurditeit in het hart van persoonlijke computers.

Je ontgrendelt je telefoon meer dan 80 keer per dag. Elke ontgrendeling is een datapunt. Dat doe je al jaren. Het apparaat legt elke paar minuten je locatie vast, logt elk bericht dat je verstuurt en ontvangt, en houdt je slaap, je stappen en je hartslag bij. Er zit een camera in met jouw gezicht. Er staat je bankapp op. Je meest privégesprekken staan erop.

En als je hem vraagt, of de AI die erin zit, „hoe was mijn dag tot nu toe?”, kan hij geen antwoord geven. De data bestaat. Niemand heeft het systeem gebouwd dat haar gebruikt.


De data bestaat. De intelligentie niet.

Het gat tussen wat je apparaten weten en wat ze ermee doen, is bijna totaal.

Je telefoon heeft onafgebroken locatiedata die jaren teruggaat. Hij weet dat je elke dinsdag naar hetzelfde koffietentje gaat. Hij weet dat je deze maand vaker op kantoor was dan normaal. Hij weet dat je drie weken geleden op reis was en uitgeput terugkwam. Hij weet dat je slaap veranderde rond de tijd dat een bepaald project begon.

De AI op je telefoon kan je daar niets over vertellen. Ze kan een timer zetten.

Je laptop heeft de documenten die je de afgelopen vijf jaar schreef, de e-mails die je stuurde, het onderzoek dat je deed, de projecten die je afrondde en liet liggen. Hij weet meer over je werk dan wie dan ook die ooit met je heeft samengewerkt.

De AI op je laptop kan met wat geluk een zin aanvullen.

De data om persoonlijke computers intelligent te maken, bestaat al jaren. De intelligentielaag is nooit gebouwd.


Waarom dit het grootste probleem is

Het is makkelijk om naar de huidige stand van AI te kijken (capabele modellen, nuttige producten, echte productiviteitswinst) en te concluderen dat het gat kleiner wordt.

Voor algemene taken klopt dat. Je kunt een cloud-AI vragen een document samen te vatten, een concept te schrijven of iets uit te leggen, en je krijgt een bruikbaar antwoord.

Maar persoonlijke computers zijn specifiek: voor jou, je context, je dag, je werk, je relaties, je prioriteiten. Voor die taken is de huidige stand bijna helemaal stuk.

Je beheert je agenda zelf. Je sorteert je e-mail zelf. Je onthoudt je afspraken zelf. Je houdt je openstaande punten zelf bij. Je draagt de context in je hoofd die je werk van de ochtend verbindt met je meetings van de middag en het bericht dat om 21.00 uur binnenkwam.

Dat is mentale ballast die software zou moeten dragen. De data daarvoor staat op de apparaten die je bij je hebt. De intelligentie om haar te verwerken bestaat. Het systeem dat ze verbindt, is niet gebouwd.


Het probleem met ontgrendelen

De meest concrete manier om het gat te zien: elke keer dat je je telefoon ontgrendelt, wissel je van context. Je gaat van waar je mee bezig was naar wat de telefoon voor je klaar heeft staan.

Een apparaat dat je kent, zou die wissel voor je regelen. Het zou laten zien wat je aandacht nodig heeft en wegdrukken wat niet. Het zou weten dat het bericht van dit contact dringend is en de melding van die app kan wachten. Het zou weten dat je geconcentreerd aan het werk bent en dat de komende 45 minuten beschermd moeten worden.

In plaats daarvan sorteer je zelf, 80 keer per dag, met dezelfde informatie die het apparaat al heeft maar niet gebruikt.

80 contextwissels. 80 keer met de hand bepalen wat voorgaat. Elke keer is een kleine belasting op je aandacht, die zich opstapelt over een dag, een week, een jaar.


De ochtend als voorbeeld

Je wordt wakker. Er wachten acht uur aan berichten op je: een mix van tijdzones, familie, werk en vrienden. Sommige hebben vóór al het andere je aandacht nodig. De meeste niet.

Een apparaat dat je kent, had ze ’s nachts al kunnen sorteren. Als je op je telefoon kijkt, staat dat ene dringende bovenaan en wacht de rest.

In plaats daarvan scan je alles, houd je het belangrijke vast in je werkgeheugen en probeer je in de juiste volgorde te antwoorden. Als je klaar bent met je ochtendberichten, ben je al 40 minuten en flink wat denkkracht kwijt aan een taak die vooral neerkwam op patronen vergelijken met context die je telefoon al had.

Dat is de dagelijkse prijs van het gat tussen wat je apparaten weten en wat ze ermee doen.


Wat het gat zou dichten

Drie dingen, en geen ervan vraagt om hardware die niet bestaat.

Een intelligentielaag met toegang tot de volledige context van je apparaat: niet per app afgeschermd, maar één samenhangend beeld van je berichten, agenda, gezondheid, bestanden en locatie.

Een model dat over die context kan redeneren, iets wat een lokaal model op huidige hardware vandaag al kan voor de taken die ertoe doen.

Een architectuur die die context op je apparaat houdt, zodat het model in het geheugen van je telefoon draait en niets een externe infrastructuur bereikt.

Het probleem is dat er geen software is die op de juiste aannames is gebouwd.


Off Grid AI bouwt die software. Download voor iPhone of Android.

HEB JE HIER IETS AAN?
UPDATES VAN DE MAKER