PerspektywaSynchronizacja i udostępnianieNa wszystkich urządzeniach3 min czytania

Na tej stronie
  1. Co naprawdę wie twój telefon
  2. Co wie twój laptop
  3. Skąd bierze się luka
  4. Jak zamknąć lukę

Luka kontekstu: dlaczego twoje najbardziej osobiste urządzenia są najmniej inteligentnymi rzeczami, jakie masz

Twoja lodówka nic o tobie nie wie. W porządku. Lodówka nie musi.

Z telefonem jest inaczej. Od lat jest z tobą, włączony, o każdej godzinie każdego dnia. Bez przerwy zapisywał twoją lokalizację. Ma całą historię twoich wiadomości. Zna twoje dane o zdrowiu, kalendarz, zdjęcia. Zawiera o tobie więcej informacji niż jakikolwiek inny przedmiot, który posiadasz.

A jednak warstwa inteligencji twojego telefonu (AI, która ma ci pomagać) potrafi ustawić minutnik, sprawdzić pogodę i włączyć piosenkę na życzenie. To mniej więcej poziom zabawki sterowanej głosem z lat dziewięćdziesiątych.

To jest luka kontekstu: odległość między tym, co twoje urządzenia o tobie wiedzą, a tym, co z tą wiedzą robią.


Co naprawdę wie twój telefon

Pomyśl o danych, które są na zwykłym telefonie:

Komunikacja. Każda wysłana i odebrana wiadomość w każdej aplikacji: iMessage, WhatsApp, e-mail, Slack. Pełny tekst, godziny, kontakty, ton każdej rozmowy.

Lokalizacja. Gdzie byłeś, kiedy i jak długo. Bez przerwy, od lat. Dom, biuro, miejsca, które regularnie odwiedzasz, podróże, które odbyłeś.

Kalendarz. Twój plan i jego historia: na co się zgodziłeś, co odwołałeś, co przesunąłeś, jak spędzasz tygodnie.

Zdrowie. Kroki, sen, tętno, treningi. Fizyczne wzorce twojego życia w czasie.

Aplikacje. Co otwierasz, kiedy, ile czasu spędzasz w każdej. Kształt twojego cyfrowego zachowania.

Zdjęcia. Wizualny zapis twojego życia: gdzie byłeś, z kim, co robiłeś.

To niezwykła ilość kontekstu. Żaden inny system, ani twój lekarz, ani najbliżsi przyjaciele, ani pracodawca, nie ma dostępu do tak dużej i tak różnorodnej wiedzy o tobie.

Co robi z nią AI w twoim telefonie? Prawie nic.


Co wie twój laptop

Twój laptop ma inny kontekst: mniej osobisty, bardziej zawodowy.

Ma dokumenty, które napisałeś, kod, który wypchnąłeś, e-maile, które szkicowałeś. Ma historię przeglądarki: twoje poszukiwania, przeczytane artykuły, karty otwarte od trzech tygodni. Ma pliki, które tworzą twoją bieżącą pracę.

AI na laptopie potrafi czasem dokończyć tekst, a czasem odpowiedzieć na pytania o otwarty dokument. Nie powie ci, nad czym pracowałeś przez ostatni miesiąc. Nie zauważy, że odkładasz jakieś zadanie. Nie połączy poszukiwań sprzed dwóch tygodni z pytaniem, na które próbujesz odpowiedzieć dziś.


Skąd bierze się luka

Luka kontekstu nie jest porażką technologii. Technologia, która może ją zamknąć, istnieje. Lokalne modele zdolne do wnioskowania na podstawie danych osobistych są dostępne od kilku lat.

Luka istnieje przez architekturę i bodźce.

Architektura. Dominujące platformy (iOS, Android) opierają się na modelu aplikacji. Każda aplikacja działa w piaskownicy. Inteligencja na poziomie platformy musiała działać w granicach tego modelu, zamiast być prawdziwą warstwą kontekstu ponad aplikacjami. Dane są, w setkach oddzielnych silosów. Warstwa inteligencji nie ma jednego spójnego obrazu całości.

Bodźce. Platformowa AI, która naprawdę by cię znała (twoje nawyki, zdrowie, relacje), byłaby niezwykle cenna. Stworzyłaby też poważne ryzyko dla prywatności i ryzyko regulacyjne. Firmy platformowe ostrożnie podchodziły do budowy systemów z taką wiedzą o człowieku, częściowo przez to ryzyko, a częściowo dlatego, że taki system wymagałby zaufania, które przy dzisiejszych architekturach chmurowych trudno zdobyć.

Efekt: urządzenia pełne osobistego kontekstu, na którym nie zbudowano prawie żadnej inteligencji.


Jak zamknąć lukę

Lukę kontekstu da się zamknąć. Potrzeba do tego trzech rzeczy.

Modeli na urządzeniu z dostępem do danych osobistych. Modeli działających lokalnie, z dostępem do twoich wiadomości, kalendarza, plików i danych o zdrowiu, które wnioskują na podstawie wszystkiego naraz.

Jednej warstwy kontekstu. Oprogramowania, które zbiera kontekst z wielu aplikacji i źródeł danych w jeden model, o który AI może pytać, zamiast rozdrobnionego, odizolowanego dostępu dzisiejszej platformowej AI.

Architektury, która zasługuje na zaufanie. Platformy ostrożnie podchodziły do systemów z głęboką wiedzą o tobie, bo architektury chmurowe tworzą realne ryzyko dla prywatności. Architektura na urządzeniu usuwa to ryzyko. Dane zostają lokalnie, model działa w pamięci telefonu, a twój kontekst nigdy nie opuszcza urządzenia.

Wszystkie trzy są dostępne już teraz. Luka kontekstu nie jest problemem technicznym czekającym na przełom. To problem produktu i architektury, który czeka, aż ktoś zbuduje właściwą rzecz.


Off Grid AI zmierza w tę stronę. Zacznij od lokalnej AI, która działa w całości na twoim telefonie. Pobierz na iPhone’a lub Androida.

CZY TO POMOGŁO?
WIEŚCI OD TWÓRCY