Bu sayfada
Kişisel yapay zekâ işletim sistemi ve uygulamalar arası gidip gelmenin sonu
Tek bir toplantıyı planlamak için açtığın uygulamaları say.
Müsait olup olmadığını görmek için takvim. Bağlamı bulmak için e-posta. Gündemi teyit etmek için Slack. Geçen sefer ne konuştuğunuzu hatırlamak için notlar. Yol süresine bakmak için harita. Daveti göndermek için mesajlar.
Altı uygulama, on beş dakika, bir toplantı. Üstelik bu basit bir örnek.
Modern bilgi işinin asıl sürtünmesi bu. Tek bir işin zor olması değil; birbiriyle konuşmayan uygulamaları koordine etmenin yükü, yazılımın tutması gereken bağlamı kafanda tutmak ve her biri resmin sadece bir parçasını bilen araçlar arasında gidip gelmek.
Kişisel bir yapay zekâ işletim sistemi buna son veren katmandır.
Uygulamalar bunu neden kendileri çözemez
Uygulama modeli gerçek bir soruna doğru bir cevaptı. Uzmanlaşmış araçlar genel araçlardan iyidir. Planlama için yapılmış bir takvim uygulaması, planlamayı başka pek çok işin arasında yapan genel bir verimlilik aracından daha iyidir.
Ama uygulama modelinin yapısal bir sınırı var: uygulamalar birbirinden yalıtılmıştır. Takvimin e-postalarında ne olduğunu bilmez. Not uygulaman Slack mesajlarını bilmez. Mesajlaşma uygulaman takvimini bilmez.
Bu tek bir uygulamanın hatası değil. Platformların tasarımı böyle. Uygulamalar özelliklerle yarışır, birbirleriyle bağlam paylaşma becerileriyle değil. Teşvik yapısı, kullanıcıların ihtiyaç duyduğu koordinasyon katmanına doğrudan karşı çalışır.
Zapier, takvim eklentileri, Slack bağlayıcıları gibi entegrasyonlar var. Ama bunlar belirli uygulamalar arasındaki noktadan noktaya bağlantılardır, genel bir zekâ katmanı değil. Tek tek iş akışlarını otomatikleştirirler, hepsini birlikte yönetmek için gereken muhakemeyi değil.
Zekâ katmanı neyi farklı yapar
Kişisel bir yapay zekâ işletim sistemi uygulamalarının yerini almaz. Onların üstünde durur ve hepsinin bağlamına sahiptir.
Bir toplantıya hazırlanmak için yardım istediğinde, takvim kaydına, o kişiyle e-posta yazışmana, önceki notlarına ve Slack’teki son konuşmanıza zaten erişebilir. Her uygulamadan bağlamı kopyalayıp yapıştırman gerekmez. Ona zaten sahiptir.
Bir görüşme için zaman bulmasını istediğinde, takvimini, gün içindeki enerji düzenini ve toplantının günün geri kalanına göre önceliğini bilir. Sadece teknik olarak boş olan değil, senin için gerçekten anlamlı bir saat önerir.
Bir takibi devretmen gerektiğinde mesajı taslak olarak yazabilir, görev listene ekleyebilir ve bir hatırlatıcı kurabilir. Üç uygulamada üç ayrı işlem olarak değil, tek bir iş olarak.
Zekâ katmanı, hiçbir uygulamanın tek başına sağlamak için tasarlanmadığı koordinasyondur.
Çok uygulama vergisi
Bilgi işçileri her gün bir çok uygulama vergisi öder. Dört biçimi vardır:
Bağlam değiştirme yükü. Uygulamalar arasında her geçişte yeniden odaklanmak için birkaç saniye kaybedersin. Günde onlarca geçişte bu ciddi bir zamana ve, daha önemlisi, ciddi bir zihinsel yüke dönüşür.
Tekrarlanan bilgi. Aynı bilgi, bir toplantı saati, bir kişinin son mesajı, bir belge adı, birkaç uygulamada biraz farklı biçimlerde yaşar. Hepsini tutarlı tutmak elle yaptığın bir iştir.
Kaçan bağlantılar. Toplantının bağlamını içeren e-posta ile takvim daveti farklı uygulamalardadır. Bağlantıyı aklının tutması gerekir. Bazen tutamaz ve toplantıya hazırlıksız gelirsin.
Araç seçme yükü. “Bunu notlara mı koysam görevlere mi? Mesaj mı atsam e-posta mı?” Bu kararlar, harcanmaması gereken bir dikkati tüketir.
Kişisel bir yapay zekâ işletim sistemi bu dördünü de azaltır. Uygulamaları ortadan kaldırarak değil, aralarındaki koordinasyonu yöneten bir zekâ katmanı sağlayarak.
İlk adım
Tam vizyon, yani tüm uygulamalarını gerçek zamanlı koordine eden bir yapay zekâ katmanı, inşası zaman alan derin bir platform entegrasyonu gerektirir.
İlk adım, telefonunun bağlamına sahip olan ve doğal dili anlayan, cihazda çalışan yapay zekâdır. Altı uygulama açmak yerine tek bir soru sorarsın ve altısını bir araya getiren bir yanıt alırsın.
“Saat 14.00’teki görüşmemden önce ne yapmam gerekiyor?” Yapay zekâ zaten biliyor. Sana söyler ve haklıdır, çünkü on beş dakikalık uygulama gezintisinde senin toplayacağın bağlamın aynısına sahiptir.
Bu, uygulamalar arası gidip gelmenin sonunun ilk biçimi. Son biçimi değil, ama anlamlı bir biçimi.