Mesele verimlilik değil. Mesele o 35 sekme.
Şu anda 35 sekmen açık.
Dağınık olduğun için değil. Kapatmak bir şey kaybetmek gibi hissettirdiği için. Bir sayfaya girdin, işe yarar bir şey okudun ve şimdi tarayıcında yaşıyor, çünkü kapatırsan gidecek. Yer imine eklenecek kadar önemli değil. Bırakılacak kadar önemsiz de değil. O yüzden kalıyor. Diğer 34’üyle birlikte.
Bu bir verimlilik sorunu değil. Bu bir hafıza sorunu. Tarayıcının hafızası yok. Sen de bunu, o şeyin var olduğunu hatırlatan fiziksel bir not gibi sekmeleri açık tutarak telafi ediyorsun.
Kimse bir sekreter tutup işini beşe katlamayı beklemez.
Sekreter bunun için değil. Sekreter, aradığın şeyi asla kaybetmemek demek. Bağlamı toplamak için 15 dakika harcamadan bir sonraki toplantına hazırlıklı gitmek demek. Perşembe gitmesi gereken takip e-postasının gerçekten perşembe gitmesi demek. Biri “Biz o meseleyi çözmüş müydük?” diye sorduğunda düşünmek zorunda kalmamak demek.
Hayat daha akıcı olur. Hepsi bu. Bütün değer önerisi bu.
Bize dönüşüm vaat eden bir yapay zekâ satıldı. Uçuşa geçen verimlilik. Otomatikleşen iş akışları. Geri kazanılan saatler. Belki bunların bir kısmı bazı insanlar için gerçektir. Ama çoğu insan için çoğu zaman günlerinde asıl bozuk olan şey bu değil.
Bozuk olan şey daha küçük. Ve sürekli oluyor.
Uyanık olduğun saatlerin %90’ını dijital cihazlarda geçiriyorsun.
Bunun gerçekte ne demek olduğunu düşün. Telefonun sabah baktığın ilk şey. Dizüstü bilgisayarın iş gününün büyük kısmında açık. Akşam olunca telefon yine elinde. Bilgi işçilerinin ekran süresi verileri sürekli olarak günde 7 ile 11 saat arasında.
Ve bu zamanın neredeyse hiçbiri gerçekten kolay değil.
İyi fiziksel araçlar nasıl kolaysa öyle değil. İyi bir kalem yazar. İyi bir sandalye seni taşır. Zaten sahip olduğun bilgiyi aratmazlar. Zaten bir araya getirdiğin bağlamı yeniden kurdurmazlar. Bir şey kaybetmezler.
Dijital cihazların sürekli bir şeyler kaybediyor. Sadece buna o kadar alıştın ki olduğunu fark etmiyorsun.
Lazım olacağını bildiğin için üç hafta açık tuttuğun sekme. Altı ay önce gönderdiğin ve şimdi bulman gereken ama aramak için tam kelimelerini hatırlamadığın mesaj. Birinin toplantıda bahsettiği ve sonra bakmayı düşündüğün kişinin adı. Telefonda okuduğun ve dizüstünde atıf yapmak istediğin ama nerede olduğunu hiç bilmediğin makale. İki ay önce yazdığın ve kesinlikle bir yerde duran belge.
Her biri küçük bir sürtünme. Her şeye tanık olan cihazının hiçbir şey sunmadığı bir an.
İyi bir kişisel asistan bunu sen fark etmeden çözer.
Senden daha zeki olduğu için değil. Daha iyi kararlar verdiği için değil. Sadece hatırladığı için. Takip ettiği için. O şeye ihtiyacın olduğunda, o şeyle birlikte orada olduğu için.
“Geçen haftaki X hakkındaki makale” sana makaleyi getirir. “Kapsam üzerinde anlaştığımız e-posta” sana e-postayı getirir. “Salı günkü görüşmede birinin bahsettiği şirketin adı neydi” sana cevabı getirir.
Bunların hiçbiri etkileyici değil. Hiçbiri bir ürün demosunda yer almayacak. Yapay zekânın çalışma şeklini dönüştürmesiyle ilgili iyi bir manşet çıkarmaz. Sadece gününde daha az sürtünme olması demek. Ve 35 sekme daha az açık olması.
Kategori laflarını bir kenara bıraktığında, kişisel bir yapay zekâ işletim sistemi tam olarak bu.
O sayfaya girdiğini gören ve onu hatırlayan şey. Gezinmenin de mesajların ve takvimin gibi bağlamının bir parçası olduğunu bilir. İhtiyacın olduğunda gündelik dille sorarsın, o bulur. Yer imine değer mi diye karar vermek zorunda kalmadın. Nerede olduğunu ya da ne zaman gördüğünü hatırlaman gerekmiyor. Sadece sorarsın.
Bu gözetim değil. Senin donanımında yerel olarak çalışan, yalnızca senin erişebildiğin kendi hafızan. Tıpkı bir sekreterin çalıştığı şirkete değil, sana ait notlar tutması gibi.
O 35 sekme açık, çünkü dijital hayatında bu rolü üstlenen hiçbir şey yok. Ne tarayıcın. Ne işletim sistemin. Ne de bugün var olan yapay zekâ ürünlerinin hiçbiri, çünkü ya bağlamına erişimleri yok, ya erişimleri var ama bağlam senin kontrol etmediğin bir sunucuda duruyor, ya da yalnızca o oturumda açıkça söylediklerini biliyorlar.
Vermeye değer vaat büyük olan değil.
“Bu çalışma şeklini dönüştürecek” değil. “Her hafta saatler kazanacaksın” değil. Bunlar bazı insanlar için doğru olabilir. Ama çoğu insan için çoğu zaman önemli olan vaat bu değil.
Önemli olan vaat şu: Dijital hayatın biraz daha kolay olacak. Daha önce gördüğün şeyler bulunabilir olacak. Daha önce yaptığın şeyleri yeniden yapman gerekmeyecek. Daha önce topladığın bağlamı yeniden toplaman gerekmeyecek.
İyi bir asistanın sana verdiği şey bu. Dönüşüm değil. Akıcılık. Ve ona verdiğin şeyleri sürekli kaybeden dijital cihazlarla geçen 20 yılın ardından akıcılık küçük bir şey değil.
Off Grid AI buna doğru ilerliyor. Her şey telefonunda tamamen çevrimdışı çalışan cihaz üstü yapay zekâyla başlıyor. Bu temel, verilerin cihazından hiç çıkmadan yukarıdaki her şeyi mümkün kılıyor. iPhone için indir ya da Android için.