Bu sayfada
İki cihaz, sıfır ortak bağlam: Kişisel yapay zekâ işletim sisteminin çözmek için yapıldığı sorun
Ortalama bir bilgi çalışanı iki ana cihaz kullanır. Uyandığı andan uyuyana kadar yanında olan bir telefon. İş gününün çoğunda açık duran bir dizüstü.
Aynı kişinin kullandığı, aynı hedeflerin peşinde olan ve aynı kısıtlarla karşılaşan bu iki cihaz, birbiriyle hiç konuşmadı.
Zekâ katmanında değil. Bir anlam ifade edecek şekilde değil.
Tek bir hayata iki ayrı bakış
Dizüstün işini görür.
Ne yazdığını, ne okuduğunu, ne araştırdığını bilir. E-postanı bilir: yürüttüğün yazışmaları, verdiğin sözleri, süren konuşmaları. Dosyaların, kodun, belgelerin onda. Mesleki üretiminin bugüne kadar var olmuş en doğru kaydı.
Telefonun hayatını görür.
Kişisel mesajlarını, ilişkilerini, sosyal çevreni bilir. Sağlığını bilir: uyku, hareket, bedensel örüntüler. Konumunu bilir: nereye gittiğini, ne sıklıkla, ne kadar süreyle. Takvimindeki işleri, zamanın için yarışan diğer her şeyle birlikte bilir.
Hiçbir cihaz diğerinin gördüğüne erişemez. Her birindeki zekâ yalıtılmış çalışır.
Dizüstün dün gece dört saat uyuduğunu bilmez. Telefonun teslim tarihinin yarına çekildiğini bilmez. Dizüstün en önemli müşterinin az önce mesaj attığını bilmez. Telefonun iki saat daha odaklanman gereken bir işin ortasında olduğunu bilmez.
Bunların hepsini sen taşırsın. Kafanda. İki ayrı cihaz, iki ayrı zekâ katmanı, iki ayrı dünya arasında.
Bölünmenin bedeli
Bu bölünme, bilgi çalışanlarının sürekli taşıdığı ama yapısal bir sorun olarak tam fark etmediği belirli bir yük yaratır.
Bağlamı toplamak. Her önemli işten önce (bir toplantı, zor bir mesaj, bir karar) bağlamı elle toplarsın. Takvime dizüstünde, mesajlara telefonunda, notlarına başka bir yerde bakarsın. Bilgi var. Onu bir araya getirmek senin yaptığın bir iş.
Cihazlar arasında ayıklamak. Dizüstünde çalışırken telefonuna bir bildirim gelir. Telefonu alırsın, bağlam değiştirirsin, değerlendirirsin, nasıl cevap vereceğine karar verirsin, telefonu bırakırsın ve düşünce zincirini yeniden kurmaya çalışırsın. Bu günde defalarca olur.
Köprü olarak hafıza. Hiçbir cihaz diğerinin bildiğini bilmediği için köprü sensin. Telefonundaki mesajın dizüstünde üzerinde çalıştığın dosyayla ilgili olduğunu sen hatırlarsın. Dizüstündeki teslim tarihinin, telefonunun önerdiği aramaya çıkıp çıkamayacağını belirlediğini sen hatırlarsın. Hafızan, yazılımın yapması gereken koordinasyon işini yapıyor.
Kişisel yapay zekâ işletim sistemi ne yapar
Kişisel bir yapay zekâ işletim sistemi, iki cihazı tek bir zekâ sisteminin parçaları olarak ele alır.
Telefonunda oluşan bağlam (mesajlar, sağlık, konum, kişisel takvim) dizüstünde kullanılabilir. Dizüstünde oluşan bağlam (dosyalar, e-posta, iş takvimi, süren projeler) telefonunda kullanılabilir. Bir bulut aktarıcısı üzerinden değil. Yerel ağın üzerinden, gizlice, sana ait cihazlar arasında.
İki cihazdaki yapay zekâ da senin hakkında tek ve bütün bir görüşe sahip. Bir toplantıya hazırlanmak için yardım istediğinde, telefonunun o kişiyle son konuşmana dair bildiklerini ve dizüstünün onunla paylaştığın son belgeye dair bildiklerini kullanır. Bir bildirimi gösterirken dizüstünde odaklanmış çalışıp çalışmadığını bilir ve ona göre erteleyebilir.
Sen tek bir insansın. Zekâ katmanı bunu bilir.
Bunun neden farklı bir mimari gerektirdiği
Zekâ katmanında cihazlar arası bağlam paylaşımı, mevcut ürünlere eklenebilecek bir özellik değil. Temelden farklı bir mimari gerektirir.
Bulut eşitlemesi iki cihazda aynı veriyi verir: Takvimin hem telefonunda hem dizüstünde. Ama veri eşitlemesi zekâ eşitlemesi değil. İki cihazda aynı takvimin olması, hiçbirinin yapay zekâsına bağlamına dair bütün bir görüş vermez. Her yapay zekâ yine yalıtılmış çalışır.
Gerçek cihazlar arası zekâ, iki cihazı da kapsayan ve ikisinden de sürekli güncellenen bir bağlam modeli gerektirir. Bu model, kim olduğunun ve hayatında neler olduğunun bir temsili. Bir yerde durması gerekiyor. Doğru yer, yerel ağın üzerinden eşitlenen kendi cihazların. Koordinasyonun yan etkisi olarak en kişisel verilerini alan bir bulut sunucusu yanlış yer.
İki cihaz sorununu çözen mimari, gizlilik sorununu çözen mimariyle aynı. Cihazda bağlam. Yerel ağda eşitleme. Arada sunucu yok.
Ürün tezi
Off Grid AI’ın tezi burada başlar.
Bugün kişisel bilişimde bozuk olan en temel şey, cihazlarının senin hakkında bildikleriyle bu bilgiyle yaptıkları arasındaki boşluk. Daha somut olarak: aynı kişiye hizmet eden ama yalıtılmış çalışan iki cihaz.
Bu boşluğu gizlice, en kişisel bağlamını dış bir altyapıya teslim etmeni gerektirmeden kapatmak, kişisel yapay zekâ işletim sisteminin yapılış amacı.
Telefonla başlıyoruz. Bağlamı en zengin cihaz o. Bütün gün yanında. Üzerinde tamamen yerelde çalışan, mesajlarına, takvimine ve sağlığına erişen yapay zekâ, zamanla bütün hayatını kapsayacak bir zekâ katmanının ilk parçası.
Sırada dizüstü entegrasyonu var. Ardından yerel ağın üzerinden tam cihazlar arası bağlam eşitlemesi.
İki cihaz. Tek zekâ katmanı. Sunucu gerekmez.